Ortalama sol hareketin ulusalcılık damarı IMF ve Dünya Bankası'nın İstanbul toplantıları sürecinde yeniden kabardı. Ortalama sol hareket her zaman olduğu gibi anti-emperyalizmle ulusalcılık arasındaki ince çizgiyi yine gözden kaçırdı ve “IMF ve Dünya Bankası Defol”, “Bu Memleket Bizim” sloganını önerirken aynı çamura saplandı.

Son zamanlarda sıkça duyduğumuz “empati yapmak”, kendini karşındaki insanın ya da insanların yerine koyarak düşünmek demektir. Hemen hemen aynı sıklıkla söylenen “uzlaşı kültürü” ile aynı dönemde duymaya alıştığımız bu kelimenin bu kadar yaygın kullanılması bir tesadüf müdür? Sanmıyoruz. Kapitalist sistemin “toplum mühendisleri”, toplumu nereye yönlendirmek istiyorlarsa ona uygun kavramları ve kelimeleri de bulup toplumun önüne koyuyorlar. “Dilimin sınırları dünyamın sınırlarıdır” demiş Wittengstein. İnsanın diline yapışan (ya da yapıştırılan) bu kelimeler onun düşünce dünyasını da belirliyor. Böylece başlangıçta yabancıladığı kelimeleri insanlar zamanla benimsiyor ve farkında dahi olmadan o kelimenin etkisi altına giriyorlar. Kavramlar ve gerçeklik dünyası hiçbir zaman örtüşmese de bunların birbirine yaklaşması mümkün olabiliyor.