13 Mart 1982'de idam edilen ilk komünist işçi önderleri İbrahim Ethem Coşkun, Necati Vardar ve Seyit Konuk'u idamlarının yıldönümünde bir kez daha anmak için, Gazi Ayışığı Sanat Merkezi'nde bir anma e...
Devamını oku...
13 Mart 1982’de üç komünist işçi önderi Seyit, İbrahim ve Necati 12 Eylül Aaskeri Faşist darbesi tar...
13 Mart 1982’de üç komünist işçi önderi Seyit, İbrahim ve Necati 12 Eylül askeri faşist cuntası tara...
Mart ayında yaşanan katliamlara, idamlara, baskılara karşı devrimci kurumlar ortak bir eylem gerçekl...
Tekel işçileri Tariş işçilerinin eyleminden ayrıldıktan sonra Tek Gıda İş sendikasına doğru yürüyüşe...
12 Mart günü saat 12.00 civarında SES İzmir Şubesi ve Tekel işçileri eylemde olan Tariş işçilerine d...
12 Mart Cuma günü DTCF yemekhanesinde faşistlerin devrimci demokrat öğrencilere saldırması sonucu ol...
Sol kanat sendika organizasyonu İtalya Genel İşçi Konfederasyonu’ bugün bir günlük genel greve gitt...
Çemen işçilerinin grevi karalılıkla sürüyor. Bugün grevin 56. günü çemen işçileri Başpınar organize ...
Sarıgazi'de Devrimci Öğrenci Birliği, DYG, YDG, DG...
Emek ve sermaye çelişkisi... Proletarya ve burjuv...
Feuerbach'inki de dahil olmak üzere şimdiye kadar varolan tüm materyalizmin başlıca eksiği, şeyin [Gegenstand], gerçekliğin, duyusallığın duyusal insan faaliyeti, pratiği olarak değil, öznel olarak değil, yalnızca nesne [Objekt] ya da sezgi [Anschauung] olarak kavranmasıdır. Böylece etkin yön, materyalizme karşıt bir biçimde, idealizm tarafından geliştirilmiş oldu - ama yalnızca soyut olarak, çünkü idealizm, bu biçimdeki gerçek, duyusal eylemi elbette bilmez. Feuerbach, düşünce nesnelerinden gerçekten farklı duyusal nesneler istiyor, ama insan faaliyetinin kendisini nesnel [gegenständliche] faaliyet olarak kavramıyor. Böylece Hıristiyanlığın Özü'nde teorik tutumu, biricik gerçek insan tutumu olarak görüyor, oysa pratik yalnızca iğrenç, Yahudice görünüm biçimi içersinde kavranıyor ve sabitleştiriliyor. Böylece "devrimci" faaliyetin, "pratik-eleştirel" faaliyetin önemini anlamıyor.
Engels, Sunuş
Belli bir dönemin ekonomi tarihine aydınlık toplu bir bakış, sözkonusu an için hiç bir zaman mümkün değildir; bu, ancak her şey olup bittikten, malzemeyi toplayıp ayıkladıktan sonra yapılabilir. İstatistik, burada zorunlu bir kaynaktır, ne var ki o da hep topallaya topallaya arkadan gelir. Demek ki, devam etmekte olan çağdaş tarih için, hemen her zaman bu en kesin etkeni değişmez kabul etmek, incelenen dönemin başlangıcındaki ekonomik durumu bütün dönem için veri ve değişmez olarak işlemek ya da apaçık olayların sonucu olan, dolayısıyla kendileri de açıkça ortaya çıkan bu ekonomik durumdaki değişiklikleri hesaba katmak zorunda olunacaktır. Sonuç olarak, materyalist yöntem, burada, sık sık, siyasal çatışmaları, ekonomik gelişmenin doğurduğu mevcut toplumsal sınıflar arasındaki ve sınıfların ayrı ayrı kesimleri arasındaki savaşıma indirgemekle ve çeşitli siyasal partilerin bu aynı sınıfların ve sınıf kesimlerinin azçok aslına uygun siyasal ifadeleri olduklarını göstermekle yetinmek zorunda kalacaktır.